شطرنج

خلاقیت ریشه گرفته از “خلق” هست. مفهوم خلق بسیار زیبا و عمیق و تفکر برانگیزه : “هستی برآمده از نیستی.”
باورتون میشه که ذهن موقع به چالش کشیده شدن با فعالیت های شناختی هر لحظه درحال خلق هست؟ شنیدید که : “معما چو حل گشت آسان شود؟”
قبل از حل شدن سخته، چون مسیر عصبی لازم برای درک صورت مسئله به شکلی که مجهول برای ما معلوم بشه، بوجود نیامده. و با تلاش کردن این مسیر عصبی شکل میگیره. چیزی که نیست بوده، هست میشه!

هر آموزشی هم همین رسالت رو به عهده داره. وقتی شما در مهارتی به استادی میرسید که زمانی هیچ توانایی در انجامش نداشتید، همین اتفاق در شبکه های نورونی مغز شما شکل گرفته : نیستی تبدیل به هستی شده! خلق درون شما اتفاق افتاده از طریق تکرار و تمرین. با شطرنج هم همین اتفاق میفته. بازیکن هرلحظه داره از توانایی های ذهنی خودش کمک میگیره که مسیر عصبی ای رو خلق یا ورزیده کنه که قراره راه رو در برابرش باز کنه تا حرکت برنده رو تشخیص بده.

درسته که بازیکن شطرنج آموزش میبینه و بسیار تمرین میکنه، اما در نهایت وقتی وارد مسابقه میشه و روبروی حریف قرار میگیره، تمام آموزه ها از تونل خلاقیت عبور داده میشن تا نتیجه مورد نیاز رو بدست بیاره. گاهی ذهن از قبل آمادگی داره و حرکت برگزیده پیش روی خودش رو فورا تشخیص میده، اما این بیشتر مربوط به شروع بازی ها و پوزیسیون های شناخته شده میشه. وقتی برای اولین بار با یک پوزیسیون روبرو میشیم، کلید معما دست خلاقیت محفوظ میمونه.