اولین بار حدودا شش سالم بود که کلاس های آموزش شطرنج رو شروع کردم. مشوق های اولیه و اصلی ام هم پدر و مادرم بودن که هردو عضو جدی و فعال جامعه ورزشی بوده و هستن. بطور بخصوص تشویق های پدرم نقش بسزایی در شکل گرفتن مسیر شطرنجی من داشت که رفته رفته تبدیل به حرفه اصلی من شد.
از اوایل سال 96 با گرفتن مدرک مربی گری، کارم رو در این زمینه شروع کردم و تا به امروز و همیشه برای من ادامه خواهد داشت. مشغولیت دیگه ای که در رابطه با شطرنج دارم، داوری مسابقات و رویداد های مختلف شطرنجی هست.
من عمیقا به کارم عشق میورزم و با شروع هر کلاس و ورود بچه ها، تمام توجه و حواس و تلاشم رو معطوف نگه میدارم روی یک هدف مشخص : ایجاد جریان آموزشی بانشاط و موثر و هدفمند در اوج آرامش، طوریکه اشتیاق همراهی کردن رو درون تک تکشون بصورت خودجوش بوجود بیاره؛ وقتی دقایقی از کلاس میگذره و شور و حرارتشون برای یادگرفتن رو میبینم، احساس میکنم به خوبی به هدفم رسیدم. درست در همین زمان یک مسیر دوطرفه قوی بین من و بچه ها شکل میگیره که با هربار تجربه کردنش سرشار از بهترین احساسات میشیم. از طرفی ذهن های به چالش کشیده شده بچه ها و عطشی که برای یادگرفتن دارن، و از طرف دیگه عشق و علاقه زیادی که برای معلمی کردن در وجود من هست.
به قول مارسل پروست : “بیایید قدردان کسانی باشیم که خوشحالمان میکنند؛ این ها باغبان های افسونگری هستند که باعث شکوفایی روحمان میشوند.”
بچه ها واقعا باعث شادی و شکوفایی من هستن و ازشون عشق و انرژی زیادی دریافت میکنم و برام خیلی مهمه که اگر دغدغه ذهنی ای از مدرسه یا موضوعی همراهشون هست، اول اون رو باهم رفع کنیم تا کاملا آرامش داشته باشن. این موضوع که بچه ها از من بعنوان معلمشون و همچنین از کلاس و آموزش بتونن انرژی و احساس خوب دریافت کنن برام خیلی مهم هست و دوست دارم زمینه ای رو ایجاد کنم تا همیشه با خوشحالی وارد کلاس بشن.
اما ناگفته نماند که موضوع فقط “خوب برگزار شدن یک کلاس شطرنج موفق” نیست که از اهمیت برخورداره. به عنوان کسی که از اقبال خوب، بازی فکری شطرنج رو از سنین اولیه شروع کردم و باهاش رشد پیدا کردم، از اثرات همه جانبه ی مثبت شطرنج روی ابعاد مختلف زندگی و ذهن خودم به خوبی آگاهم و یکی از خواسته های عمیق قلبی من برای تک تک فرزندان سرزمینم اینه که از فواید چشمگیر بازی فکری شطرنج بی نصیب نمونن.
من واقعا دلم میخواد بهترین تلاشم رو در راستای این هدف مهم داشته باشم که “شطرنج تبدیل به بخشی از سبک زندگی بچه ها باشه” تا باهاش به عالی ترین شکل ممکن رشد پیدا کنن و برای خودشون بهترین آینده رو بسازن و از توانایی های فکری لازم برای دشواری های پیش رو که بخش ناگزیر زندگی هست، برخوردار باشن.
